Hassnae

Bouazza

Powned

Het is inmiddels een beproefde methode van de website GeenStijl en omroep Powned: linken naar adresgegevens van critici om hen de mond te snoeren. Het overkwam Amsterdams stadsdeelvoorzitter Fatima Elatik, jongerencentrum Asri en ik heb het zelf meegemaakt toen mijn geliefde een harde, cynische grap maakte over troepen van de Verenigde Naties en PVV'ers. GeenStijl plaatste de link naar zijn werkadres en Powned verslaggever Rutger Castricum bezocht hem daar met draaiende camera. Duizend verwensingen en bedreigingen -nog steeds- waren het resultaat. Castricum beloofde hem via Twitter nog eens thuis te bezoeken, want 'je woont leuk'.

 

Gisterenavond was het weer zover. Powned toonde de confrontatie tussen verslaggever Rutger Castricum en filosoof Andreas Kinneging. Hierna behaagde het voorman Dominique Weesie om mensen erop te wijzen dat het adres en mobiele telefoonnummer van Kinneging en zijn partner Naema Tahir gewoon online te vinden zijn. Weesie benadrukte dat ze het adres niet lieten zien ('zo fatsoenlijk zijn we'), maar vertelde er wel even bij in welke stad het echtpaar woont. Weesie weet heel erg goed dat hij hiermee voor de agressieve hordes het signaal gaf om zich eens lekker op het echtpaar uit te leven. En dat is precies wat er gebeurde.

 

Meteen na zijn mededeling werden op Internet en Twitter het adres en telefoonnummer van Tahir en Kinneging doorgeplaatst -'heerlijk hoe ze een kapsonestrut als Tahir afmaken', 'ophangen in de hoogste boom'. Mensen hitsten elkaar op om hen te bellen en bezoeken. Een twitteraar vroeg een andere mee te gaan, omdat Kinneging hem 'wel sterk leek'. Mensen maakten zich vrolijk dat ze nu talloze bedreigingen gingen krijgen. Voormalig PVV-raadslid Arnoud van Doorn plaatste ook hun adres en telefoonnummer en een medewerker van Novum zelfs een routebeschrijving naar hun huis. Voor de moderne bedreiger die nog geen TomTom heeft.

 

Kritiek op dit enge lynchgedrag werd door doodnormale, niet anonieme mensen beantwoord met argumenten als 'Kinneging was agressief', 'ze hebben het er zelf naar gemaakt', ' het is een eng elitair stel', 'hij mocht Rutger niet bedreigen' - alsof het Kinneging was die Rutger lastig viel op zijn privéadres.

 

Dezelfde mensen die verontwaardigd het echtpaar veroordeelden en van gebrek aan fatsoen betichten vanwege hun optreden bij Pauw en Witteman, zaten een avond later te smullen van de hetze, en de bedreigers te verdedigen. Omdat de ideeën van het echtpaar hen niet aanstonden. Omdat ze de reactie van Kinneging niet vonden kunnen. Maar een massale virtuele lynchpartij met daadwerkelijke bedreigingen aan het adres van twee mensen die niks anders hebben gedaan dan gebruik maken van de vrije meningsuiting -daar keken ze genuanceerd naar.

 

Powned en GeenStijl intimideren met grof geschut tegenstanders zodat ze het een volgende keer wel uit hun hoofd laten om kritiek te uiten. Iedereen is bang en wil bij de bullebak horen; mensen eromheen lachen, schoppen en schelden mee, om zelf niet aan de beurt te komen. Ook politici en journalisten, die Castricum prijzen om zijn verfrissende werkwijze. Net zo fris is als WC-verfrisser, ja. De stank krijg je toch nooit helemaal weg.

 

Eerder gepubliceerd in NRC Handelsblad.

 

© Hassnae Bouazza, 2013