Hassnae

Bouazza

Bouazza's Culinaire Lijst 2010

Afgelopen maandag werd in Londen de jaarlijkse San Pellegrino lijst van 's werelds beste restaurants bekend gemaakt. Ferran Adrià's El Bulli is verstoten naar de tweede plaats door het Deense restaurant Noma van chefkok René Redzepi's.

 

In beide heb ik niet gegeten. In het geval van El Bulli is dat niet zo verwonderlijk: je hebt nog eerder kans de loterij te winnen dan er een tafeltje te reserveren. El Bulli is slechts zes van de twaalf maanden per jaar open en Adrià heeft onlangs aangekondigd in 2014 het restaurant te sluiten en een culinaire non-profit organisatie te starten. Een meesterlijke zet voor de mythevorming rond zijn restaurant dat nu dus van de top is verstoten door een onverwachte Deen.

 

Er zijn veel verschuivingen dit jaar. De Fransen staan niet meer in de top tien en dat liet de Franse culinair criticus François Simon van dagblad Le Figaro niet over zijn kant gaan. Hij vindt het maar raar om de verschillende restaurants met elkaar te vergelijken. "Hoe kun je een verrukkelijk couscous restaurant vergelijken met een sushi restaurant." Simon heeft gelijk. Niet in de laatste plaats omdat er jarenlang restaurants op stonden die het absoluut niet verdienden.

 

Neem nu het Londense Nobu dat dit jaar eindelijk uit de top 100 is. Vorig jaar hebben we er verwachtingsvol gegeten, maar het was een peperdure anticlimax. Het is er druk, groot, lawaaiig en het eten maar zozo. De sushi hebben we in menig sushitentje zachter gegeten en bij de pasta met kreeft moesten we echt zoeken naar restjes kreeft. Naast ons zat een meneer roergebakken asperges te eten die er uitzagen als een stapeltje brandhout.

 

Kennelijk krijg je dat als sterren naar je restaurant komen, dan hoef je niet meer je best te doen. De cocktails waren overigens wel verrukkelijk. Mijn tip: Nobu in Milaan is zeer goed en hun vestiging in Tokyo is uitstekend. Je betaalt er veel minder, maar krijgt er zoveel meer kwaliteit en liefde voor het eten voor terug.

 

Hakkasan van een van mijn culinaire helden Alan Yau is ook uit de top 50. Terecht. Het decor van het restaurant is geweldig, de sfeer wat minder (rijke mensen die zichzelf erg interessant vinden en daar zit je dan tussen als hardwerkende sloebers) en het eten is goed. Niet spectaculair. Gewoon goed Chinees eten.

 

Mijn tip blijft net als vorig jaar Yau's fantastische Yauatcha: perfect decor, vriendelijke bediening en de subliemste dim sum. De salade met eend, rucola en granaatappel mag ook speciaal genoemd worden. Als u gaat, neem dan een tafeltje beneden, dan ziet u de koks aan het werk en worden de perfecte cocktails gemixt aan een bar met daaronder een aquarium met exotische vissen. Sfeervol en heerlijk eten. Een absolute aanrader.

 

Het Zeeuwse restaurant Oud Sluis van Sergio Herman is maar liefst tien plaatsen opgeschoven naar plaats 19 van de Pellegrinolijst. Johnny en Thérèse de Boers De Librije is nieuw binnen op plek 37.

 

In De Librije hebben we nooit gegeten, dus ik kan er geen zinnig woord over zeggen, behalve dan dat Johnny en Thérèse zo onsympathiek overkomen. In Oud Sluis hebben we wel gegeten: bijzonder, maar wat mij betreft, kan het echt niet tippen aan de culinaire orgasmes die Hans van Wolde je bezorgt in het Maastrichtse Beluga. Beluga is verrassend, vernieuwend en simpelweg een aangenaam restaurant met bijzonder vriendelijke bediening. We hebben er het beste dessert ooit gegeten en ook het koffieservies was vingerlikkend goed. Een tweede bezoek zit er binnenkort aan te komen.

 

Het is ook weer hoog tijd voor een nieuwe Bouazza's Culinaire Lijst (BCL) 2010.

 

Een restaurant dat vorig jaar op BCL ontbrak maar dit jaar niet onvermeld mag blijven is De Lindehof van Soenil Bahadoer. Een fantastische chefkok die de heerlijkste combinaties verzint en iedere keer weer verrast. Wat dacht u van tempura van kreeft met kerrie of een amuse met crème van escargot? Bahadoer laat je smaakpapillen op liefdevolle wijze alle hoeken zien.

 

Yamazato in het Okura in Amsterdam is een aanrader voor verrukkelijk Japans. Het Japanse Oni in Den Haag viel bij een tweede bezoek meteen al tegen. En het doorgaans uitstekende Kiraku viel de laatste keer ook tegen: de sushikok ging slordig en gehaast te werk. Binnenkort weer maar eens naar het stijlvolle Shirasagi.

 

Tweesterrenrestaurant De Zwethheul in Schipluiden was na een derde, prijzig bezoek wederom teleurstellend. De amuses waren lekkerder en avontuurlijker dan de redelijk conventionele gerechten. Erg jammer.

 

Een van mijn lievelingsrestaurants, Solo, blijft favoriet. Mohammed el Harouchi is de liefste chefkok die er is en zijn gerechten zijn iedere keer weer gekmakend lekker. Als enige heeft Solo ook een verrukkelijk non-alcoholisch cocktailarrangement. Solo is als thuiskomen.

 

Het Utrechtse Opium blijft fijn voor heerlijk Aziatisch eten. Constante vernieuwing, superaardig personeel en de aller- aller- allerlekkerste Indonesische visboemboe die ik gegeten heb (al maak ik ook een hele goeie, al zeg ik het zelf). Het Haagse Little V was aan te raden voor Vietnamees, al viel het laatste bezoek wat tegen: het vlees was minder zacht en de curry van coquilles en garnalen was niet zo verfijnd als eerdere keren. De ananas-tamarinde soep, de gecarameliseerde zeebaars en de salade van papaya en kip stelden ook teleur.

 

Waar ik zeker nooit meer naartoe ga, is De Posthoorn dat om onverklaarbare redenen een ster heeft. Het eten was middelmatig (gerookte zalm als voorgerecht, alsjeblieft zeg), het dessert was nóg erger (als ik Chocolate Lover's Dessert zie staan, ga ik uit van een overdaad aan choco-heerlijkheden, niet een mini brownie en een bolletje chocolade ijs). En dan heb ik het nog niet gehad over het gebrek aan service en initiatief bij de bediening en het hotelpersoneel.

 

Nog wat tips: Crème Crue in Rijswijk is een absolute voltreffer. Altijd geweldig eten en in de zomer is er een heerlijke tuin om te verpozen. De Basiliek in Harderwijk; slechts eenmaal gegeten, maar zeker de moeite waard om nog eens naartoe te gaan. Het Leidse Woods is alleen al aan te raden vanwege de fantastische plek, pal aan het water. Heerlijk terras voor in de zomer, en de keuken is ook nog eens erg goed. Het Italiaanse Sapori d'Italia in Den Haag, het Indiase Balti House in Amsterdam (zalig, authentiek Indiaas eten) en Istana (Den Haag) voor eenvoudig, maar smakelijk Indonesisch voor weinig geld.

 

Jammie!

 

Eerder gepubliceerd op Frontaal Naakt.

 

© Hassnae Bouazza, 2013